Wat gaat de stilte met ze doen? En de afsluiting van de buitenwereld? Allemaal zijn ze benieuwd naar die ervaring en treden ze in het voetspoor van Alyt Ponciaens (± 1460-1490) op zoek naar verstilling, verwondering en inspiratie. Onder de kunstenaars zijn drie dichters; Sanne Lolkema, Christianne Scholtens en Eelke Veltman, en twee beeldend kunstenaars; Nonna Hoogland en Taffin de Rozario. Onderweg naar Pasen kunnen wij met hen meeleven. Op 1 april wordt hun werk verzameld en vertoond bij de vesper in de Stille Week (zuiderkoor Jacobikerk 19.00).
De eerste kluizenaar is Eelke Veltman. Net voor het begin van de Veertigdagentijd bijt hij het spits af.
TERUGBLIK
Dinsdagochtend 17 februari hebben we hem al even kunnen horen in de radio-uitzending van RTVUtrecht (https://www.rtvutrecht.nl/radio/aflevering/utrecht-is-wakker/3975364_20260217080000). Toen had Eelke nog twee uur te gaan in de kluis. Hoe kijkt hij eenmaal uit de kluis terug op zijn tijd in de kluis?
"Heel snel was ik in een wereld waarin naderende deadlines en to-do's onbenullig leken. Ik dacht na over mensen in mijn leven die ik soms te veel voor lief neem. Het verraste me, dat deze plek dit met mij deed."
"Aan de akoestiek in de kerk kon ik moeilijk wennen. Ik ben iemand die best veel geluidjes maakt en rondloopt. Bijvoorbeeld als ik schrijf, dan lees ik vaak hardop mee. Op een gegeven moment werd dat me wat te veel, dat alles zo galmt en wordt uitvergroot."
Zijn eerste gedicht dat hij schreef in de kluis, mogen we hier al delen:
Spinnenweb
de kluizenaar valt samen met de kluis
stellig, maar niet heus
afkalvend kalkgruis
de huid tussen leven en dood
we zijn hier in een tussenruimte
broedend in de bidcel denk ik aan
de uitspraak van een botenbouwer
“echte botenbouwers wonen op boten”
stellig gelooft hij in deze legitimiteit
samen moeten vallen met je ambacht
we zijn hier in een tussenruimte
stoffig spinnenweb in het kozijn
zinnen uit een grijze mond
uiteindelijk glip ik langs de tralies
om in het middenschip te liggen
Eelke Veltman (2001) studeert Culturele Antropologie, is Streekdichter van Noardeast-Fryslân en schrijft poëzie voor podium en papier. Hij onderzoekt de grotere gehelen waartoe wij kleine mensen behoren en behoorden. Zijn taal getuigt van verlies en verval, maar heeft tegelijkertijd oog voor de verassende openingen die de breuken bieden. Momenteel denkt hij na over ezels, nostalgie en herinneringscultuur.
Publicaties verschenen bij Ensafh, de Moanne en Kluger Hans, in 2025 werd Eelke geselecteerd voor de Parijsresidentie van de Buren en daarnaast trad hij onder andere op bij Dichters in de Prinsentuin en het Explore the North Festival. Momenteel werkt hij aan zijn eerste bundel.
Foto: Marianne Hommersom